Rouwbegeleiding is in de eerste plaats ook die steun in de rug voor mensen die een in essentie normaal en ongecompliceerd rouwproces doorlopen. Een aanleiding voor rouwenden om begeleiding te zoeken, kan het ontbreken zijn van de ondersteuning vanuit een sociaal netwerk. Rouwbegeleiding is erop gericht de risico’s op gecompliceerde rouw te detecteren en rouwenden de kans te geven hun rouwtraject te doorlopen, de uitdagingen die op hen afkomen te herkennen en op een adaptieve manier aan te pakken en niet-adaptieve copingstrategieën te detecteren en te wijzigen. Rouwbegeleiding is de rouwenden leren omgaan met emoties, cognities en situaties die een probleem vormen in het rouwproces. Rouwbegeleiding is de rouwenden begeleiden bij hun verwerkings- en aanpassingsproces, om het verlies te dragen en zo mogelijk te integreren in hun leven.

De rouwbegeleider heeft de nodige kennis over het rouwproces en de risicofactoren die dit proces kunnen verstoren of bemoeilijken. De rouwbegeleider beschikt over de nodige kennis, vaardigheden en attitudes om een begeleidingsproces op te starten, te onderhouden en te stimuleren en te beëindigen. (Boelen, 2000) De rouwbegeleider werkt binnen een structuur, begrensd in tijd en ruimte, op basis van een samenwerkingscontract, op vraag van de rouwende, betaald (of eventueel binnen een organisatie).

Hier kunnen we de begeleide zelfhulpgroepen plaatsen, gespreksgroepen, cursussen en rouwweekends. Op individuele basis is er de rouwcounseling met als basis de hulpverlenersrelatie tussen counseler (professioneel, vrijwilliger binnen organisatie) en rouwende. Dit kunnen alle hulpverleners zijn die zich hebben gekwalificeerd in rouwcounseling en deze functie binnen hun organisatie of op zelfstandige basis kunnen uitoefenen.